Kolekcje

To tłumaczenie jest aktualne.

Listy, krotki, listy asocjacyjne i mapy.

Spis treści

Listy

Listy to proste zbiory nieunikalnych wartości różnych typów:

iex> [3.14, :pie, "Apple"]
[3.14, :pie, "Apple"]

Elixir implementuje listę jako listę wiązaną. Oznacza to, że obliczenie rozmiaru listy ma złożoność O(n). Z tego powodu dodawanie elementów na początku jest zwykle szybsze niż dołączanie na koniec listy:

iex> list = [3.14, :pie, "Apple"]
[3.14, :pie, "Apple"]
# Poprzedzanie (szybko)
iex> ["π" | list]
["π", 3.14, :pie, "Apple"]
# Dołączanie na koniec (wolne)
iex> list ++ ["Cherry"]
[3.14, :pie, "Apple", "Cherry"]

Łączenie list

Do łączenia list służy operator ++/2:

iex> [1, 2] ++ [3, 4, 1]
[1, 2, 3, 4, 1]

Na marginesie należy wspomnieć o formacie nazwy użytym powyżej (++/2). W Elixirze, jak i w Erlangu, na którym bazuje Elixir, każda nazwa funkcji lub operatora składa się z dwóch elementów – z nazwy, tu ++ i liczby argumentów (arności, argumentowości). Arność wraz z nazwą funkcji zapisaną z użyciem slasha jest kluczową kwestią, jeżeli chcemy mówić o kodzie Elixira (jak i Erlanga). Będziemy jeszcze o tym mówić, a na chwilę obecną ułatwi nam to zrozumienie używanej notacji.

Usuwanie elementów

Usuwanie elementów wykonuje operator --/2; operacja jest bezpieczna, jeżeli chcemy usunąć nieistniejący element:

iex> ["foo", :bar, 42] -- [42, "bar"]
["foo", :bar]

Jeżeli na liście występują duplikaty, to zostanie usunięty pierwszy z nich:

iex> [1,2,2,3,2,3] -- [1,2,3,2]
[2, 3]

Uwaga: Operacja używa dokładnego porównania przy wyszukiwaniu wartości.

iex> [2] -- [2.0]
[2]
iex> [2.0] -- [2.0]
[]

Głowa i ogon listy

Pracując z listami, będziemy często używać pojęć głowa i ogon. Głowa jest to pierwszy element listy, a ogon to pozostałe elementy. Elixir ma dwie pomocne metody, hd i tl, które pomagają w pracy z tymi elementami:

iex> hd [3.14, :pie, "Apple"]
3.14
iex> tl [3.14, :pie, "Apple"]
[:pie, "Apple"]

Oprócz wyżej wymienionych funkcji, możesz użyć dopasowywania wzorców i operatora |, aby podzielić listę na początek i koniec. Dowiemy się więcej o tym schemacie w kolejnych lekcjach:

iex> [head | tail] = [3.14, :pie, "Apple"]
[3.14, :pie, "Apple"]
iex> head
3.14
iex> tail
[:pie, "Apple"]

Uwaga: znak | w tym przypadku oznacza operator cons (od ang. construct) – tworzenia, a nie operator pipe – łączenia.

Krotki

Krotki są podobne do list, ale zajmują ciągły obszar pamięci. Powoduje to, że odczyt jest bardzo szybki, lecz modyfikacja kosztowna; zmiana wartości oznacza stworzenie nowej krotki i skopiowanie elementów starej. Krotki definiujemy za pomocą klamer:

iex> {3.14, :pie, "Apple"}
{3.14, :pie, "Apple"}

Typowym zastosowaniem krotek jest zwracanie dodatkowych informacji z funkcji. Jest to bardzo przydatne, przez co przyjrzymy się temu bliżej przy omawianiu mechanizmu dopasowywania wzorców:

iex> File.read("path/to/existing/file")
{:ok, "... contents ..."}
iex> File.read("path/to/unknown/file")
{:error, :enoent}

Listy asocjacyjne

Listy asocjacyjne i mapy są to dwa rodzaje kolekcji asocjacyjnych w Elixirze. W Elixirze lista asocjacyjna jest to specjalna lista krotek, których pierwszym elementem jest atom; zachowują się one jak zwykłe listy:

iex> [foo: "bar", hello: "world"]
[foo: "bar", hello: "world"]
iex> [{:foo, "bar"}, {:hello, "world"}]
[foo: "bar", hello: "world"]

Trzy cechy list asocjacyjnych podkreślają ich znaczenie:

  • Klucze są atomami.
  • Klucze zachowują kolejność.
  • Klucze mogą nie być unikalne.

Z tej właśnie przyczyny listy asocjacyjne są zazwyczaj używane do przekazywania opcji do funkcji.

Mapy

W Elixirze mapy to dobrze znane kontenery przechowujące pary klucz-wartość. W przeciwieństwie do list asocjacyjnych pozwalają by klucz był dowolnego typu i nie muszą zachowywać kolejności. Mapę definiujemy za pomocą %{}:

iex> map = %{:foo => "bar", "hello" => :world}
%{:foo => "bar", "hello" => :world}
iex> map[:foo]
"bar"
iex> map["hello"]
:world

Od wersji 1.2 Elixira zmienne mogą być użyte jako klucz:

iex> key = "hello"
"hello"
iex> %{key => "world"}
%{"hello" => "world"}

Jeżeli dodamy do mapy duplikat, to zastąpi on już istniejącą wartość:

iex> %{:foo => "bar", :foo => "hello world"}
%{foo: "hello world"}

Na powyższym przykładzie zastosowaliśmy specjalną konwencję zapisu dostępną tylko wtedy gdy wszystkie klucze są atomami:

iex> %{foo: "bar", hello: "world"}
%{foo: "bar", hello: "world"}

iex> %{foo: "bar", hello: "world"} == %{:foo => "bar", :hello => "world"}
true

Mapy posiadają też własną składnię służącą do dostępu i aktualizacji kluczy:

iex> map = %{foo: "bar", hello: "world"}
%{foo: "bar", hello: "world"}
iex> %{map | foo: "baz"}
%{foo: "baz", hello: "world"}
iex> map.hello
"world"

Uwaga: ta składnia działa tylko w przypadku aktualizacji klucza, który już istnieje w mapie! Jeśli klucz nie istnieje, zostanie zgłoszony błąd KeyError. Aby utworzyć nowy klucz, zamiast tego użyj Map.put/3.

iex> map = %{hello: "world"}
%{hello: "world"}
iex> %{map | foo: "baz"}
** (KeyError) key :foo not found in: %{hello: "world"}
    (stdlib) :maps.update(:foo, "baz", %{hello: "world"})
    (stdlib) erl_eval.erl:259: anonymous fn/2 in :erl_eval.expr/5
    (stdlib) lists.erl:1263: :lists.foldl/3
iex> Map.put(map, :foo, "baz")
%{foo: "baz", hello: "world"}
Caught a mistake or want to contribute to the lesson? Edit this page on GitHub!